#C1-K7.09

‘Heb jij je schoenen al ingepakt?’
Kemal zwijgt, en slentert heen en weer over het balkon van hun driesterren hotel. Hij kijkt uit over de zee en slaat weinig acht op zijn vrouw die binnen de koffers aan het pakken is. Ze trekt de balkondeur verder open.
‘Kem, waar zijn je schoenen, die nette?’ Hij wijst ze aan, ze staan op het balkon te luchten.
‘Daar heb je ze zelf neergezet’ verwijt hij haar zacht. Ze grijpt ze en loopt weer naar binnen.
‘Schiet op Kem, we hebben niet de hele dag, over een half uur staat de taxi voor.
‘Ja ja ja’.
Hij kijkt nogmaals naar de zee. De zee die blauw is als de ogen van een meisje. Drie jaar lang hadden ze gespaard, samen, drie jaar lang om naar deze zee te kijken, en nu had de zee hem verscheurd van verlangen. Hij stapt geërgerd de drempel over. Kim komt uit de badkamer met een handdoek en een paar grijze badsloffen van het hotel. Ze propt ze in de laatste koffer. ‘Die gooien ze toch weg’ zegt ze, en klikt de koffer dicht.

In het vliegtuig kijkt Kemal kijkt naar de wolken. Nederland komt steeds dichterbij, waar zijn schoonmoeder hen vast al staat op te wachten.

#C1. Eenzame koffers

Ik loop langs het rek met alle koffers, tassen en rugzakken in het Bureau des Valises Perdues. Ik heb het idee dat zonder eigenaar wees geworden zijn.

Alle passagiers, die halsreikend naar hun bagage uitkeken, zijn naar huis. De bagagewagens staan in file opgesteld. De hal is leeg, de muren zijn kaal en de verlichting schel. Eenzaam draait een koffer als een trage derwisj rondjes op de bagageband. Opgesloten in deze beweging. Een beeld van ultieme verlatenheid.

#C1-T5.49. Papiersnipper met vermelding ’18.00 maandag’

Het is slechts een hoekje bruin papier. Afgescheurd van een enveloppe. Onder elkaar staat er 18.00 en maandag. De vermelding ‘uur’ of een afkorting daarvan is op het resterende deel van het papier achtergebleven. Het is met een blauwe balpen genoteerd in een handschrift dat in alle letters een cirkel toont. De wereld is rond. De schrijver het middelpunt.

De papiersnipper vonden we in de buurt van de donkergrijze broek van de man, die meer dan van omvang is geweest. Maat 68. Ik vraag me af hoe groot dat is. Ik stel me voor dat zijn buik moet een soort van enorme circusbal moet zijn geweest, waarvan hij iedere dag een stukje heeft doorgeslikt. Daaronder bungelen twee beentjes. Daarboven het bovenste deel van zijn romp, twee armen en een kleinere bal voor zijn hoofd.

De enorme broek van de man en de snipper papier verbind ik ineens met drie inhalers, die ook in de tas zitten. Plastic doosjes met snufjes zuurstof voor astmapatiënten of andere ademhalingsaandoeningen. Er zijn twee paarsen en één groen exemplaar. Op het groene zit lipstick. Waarschijnlijk van zijn vrouw geweest. Dan zijn de paarsen van de man met de grote broek, niet vreemd, want zo’n omvang maakt kortademig.

Hij zit zuchtend op een stoel. Heeft het weer eens benauwd. De benauwdheid is het afgelopen uur alleen maar toegenomen. Tegen het ondraaglijke aan. Nog een puf uit de inhaler.

Zijn vrouw informeert hoe het is. Zou ze een dokter bellen? Hier op de hotelkamer? Op zondag.

Hij antwoordt: “Maaawwwh.’

Dokter komt. Informeert naar de aard van de klachten en de historie ervan. Ze schrijft hem direct iets voor dat verlichting moet brengen. En raadt hem aan rustig aan te doen. Ze legt in een bruin zakje nog twee pillen klaar voor morgen. Maandag 18 uur.

De volgende dag zal hij het zakje open scheuren en de pillen innemen op het juiste tijdstip. Niet meer dan toevallig dwarrelt het afgescheurde hoekje papier in de tas die aan het voeteneind staat.

Inventaris AHtas #C1-B1

C1-B1.01

Bruin hemd met spagettibandjes.

C1-B1.02

Tuniek, merk Liang, maat XL. Doorschijnend rood, groen, blauw  vlekkenmotoef, pailetten rond de kraag.

C1-B1.03

Jurk, merk Nienhaus, maat 44. Vlekkerig motief in rood en geeltinten.

C1-B1.04

Tuniek,  merk Annamoda Piu, maar XL. Bloemmotief  op zwart.

C1-B1.05

Zwart-witte rok, bloemmotief, merk Blue Seven, maat 44.

C1-B1.06

Jurk met spagettibandjes, groen, blauw en paarse pasteltinten, maat XXXL. Merk Matteo.

C1-B1.07

Rok, bruin bloemmotief, merk Ladies Choice, maat XL.

C1-B1.08

Blouche,  geel-zwart bloemmotief, doorschijnend.

C1-B1.09

Rok, zeeblauw met bloemen, merk Syadwad, maat L.

C1-B1.10

Zwart bloesje, merk Ladies Choice, met een patroon van zwarte kraaltjes.

C1-B1.11

Tricot truitje, roze-paars, merk Ellbi, maat 42.

C1-B1.12

Paars hemd met knoopjes in de bandjes, met opengewerkte hals voorzien van  kraaltjes.

C1-B1.13

Tricot truitje,  roze batic,  merk Olsen, Europe.

C1-B1.14

Avondjurk, rood met zwart, merk Berkertex. Uitbundig, beetje ouderwets van snit.

C1-B1.15

Jurk met spagettibandjes, uitbundig oranje van kleur.

C1-B1.16

Blauwe jurk met korte mouw, bloemmotief met roze en groen, merk Anna Moda Piu, maat XXL.

C1-B1.17

Oubollige bloes,  beige met roze.

C1-B1.18

Zwart doorschijnende tuniek met grote roze bloemen, merk Magna.

C1-B1.19

Denim damescolbert, merk Frans Eden.

C1-B1.20

Groene jurk met spagettibandjes, bloemmotief, merk Matteo, maat XXL.

C1-B1.21

Zwart jurkje met oranje stippenpatroon en spagettibandjes. Weidemann Fashion.

C1-B1.22

Zwarte tricot broek, merk Magna, maat 40/42.

C1-B1.23

Zwart gebreid truitje met motief van roze lelies, merk LDM Fashion. De zijnaad is losgescheurd en tijdelijk vastgezet met een veiligheidsspeld.

C1-B1.24

Bruine wijde tuniek met tijgerprint, merk Pricilance, maat 3. Afgewerkt met glimmende kraaltjes langs de hals.

C1-B1.25

Rok, felgeel en roze bloemenpatroon.

C1-B1.26

Pumps, leer bruin en blauw, merk Bally Suisse International, maat 6,5.

C1-B1.27

Zwart jasje met circussluiting, merk Directions, maat 20.

C1-B1.28

Tuniek, met indonesische print, merk Magna.

C1-B1.29

Draagbare radio-cd-cassettespeler met een cd van Dusty Springfield en een cassettebandje met de Rolling Stones.

#C1-T5.01. Souvenir

Behalve een verzameling cosmetica verschenen er vier eieren uit tas #C1-T5. Keurig  verpakt in een doosje van j’adore D’ior. Op het doosje zit een stickertje van Juwelier Goudsmid, de Gouden Keizer, Keizerstraat 93 in Scheveningen.  Verkoopt een juwelier eieren? In dit geval rijkelijke versierde porseleinen eieren? Eieren, die je als een doosje kunt open maken?  Eieren die op drie pootjes staan? En verpakt de juwelier die eieren dan in een doosje van een mode- en parfummerk?

Het grootste ei is kobaltblauw geglazuurd met goudkleurige afbeeldingen aan de buitenzijde. Binnenin is het ei puur kobaltblauw,. De buik van het ei is afgezet met een versierde koperen rand met scharnier en sluiting. De onderzijde is voorzien van een wapen van een roofvogel met in de ene klauw een staf in de vorm van een pijl en in de andere  een cirkel met kruis.  Daaronder de letters R + L en het jaartal 1914.

Het voelt alsof we in een aflevering van Tussen Kunst en Kitsch terecht zijn gekomen: De gouden versieringen zijn fijn en nauwkeurig. We zien naast de bloem- en bladmotieven een afbeelding van vrouw en een man,  gekleed volgens de Parijse mode van 150 jaar geleden. Ze staan in een tuin, op de achtergrond zien we een boom en twee ganzen. De afbeelding wordt twee keer herhaald.

Het is een mysterieus ei. Is het inderdaad in Nederland gekocht? Is het meer dan een souvenir? Waarvoor dient het, en waarom zou iemand iets dergelijks kopen? Was het een paascadeau, zoals ook de beroemde eieren van Fabergé paascadeaus waren van de Tsaar aan zijn Tsarina? Waren ze bedoeld voor een enigszins decadent, anachronistische paasbrunch bij een dame van stand?

En dan het wapen, is het een draak, een griffioen, een adelaar? Gaat het hier om een familiewapen,  en van wie dan? Zou het ei echt uit 1914 stammen? Wie het weet mag het zeggen, meld je bevindingen hieronder bij de reacties.

Het meest wonderlijke zijn de letters R en L die onder het wapen zijn gegraveerd. Wie had kunnen denken dat dit ei gevonden zou worden door Roeland en Linda?

Sporttas #C1-T5 in beeld

#C1-K7.15. Tube

Ik denk aan een tube als een ding waar iets uitkomt als je erin knijpt, of niet. Want moderne tubes zijn van elastisch materiaal, en ook wanneer je alles eruit knijpt blijft de tube zich dikbuikig voordoen als zwaar en vol.

Deze tube is lichtblauw, als de zee naast een tropisch strand. De naam is al even exotisch: Australian Bodycare TeaTree Oil, Facial Exfoliator. Ik weet niet wat exfoliator betekent, maar teatree olie is afkomstig van een Australische plant en bevat, naar men zegt, meer dan 100 verschillende componenten en is werkzaam bij evenzoveel kwalen en kwaaltjes, van voetschimmel tot verkoudheid. Bij exfoliator stel ik me iets voor dat je gezicht van oneffenheden ontdoet. Een mild schuurmiddel met antibacteriële werking.

Deze tube is, half leeg, buiten gebruik geraakt. De tube is er nog wel, maar de persoon die het gebruikte is kwijt. Een dagelijks ritueel dat niet meer bestaat. Ik vraag me af hoe het gezicht er nu uitziet.

#C1-K7.03. Visitekaartje

Dani heeft geen achternaam. Of geen voornaam als Dani de achternaam blijkt te zijn. Zo staat het op het visitekaartje vermeldt dat we aantroffen in koffer C1-R1. Het feit dat er meerdere kaartjes in de koffer zitten maakt dat ik simpel concludeer dat de koffer van Dani is geweest. Dani zonder voor- of achternaam. Dani is voldoende. Dani volstaat.

Dani werkt voor een bedrijf dat handelt in gebruikte auto’s. De website vermeldt dat Dani de contactpersoon is. Niet de directeur of eigenaar. Als ik mijn auto wil verkopen dan kan ik Dani bellen op zijn mobiel.

Hoeveel personeel zou het bedrijf hebben waar Dani werkt? De website laat ons gissen. Er is ook sprake van een meneer W. Kotaich, de directeur. Hoe zou de verstandhouding tussen Dani en meneer Kotaich zijn? Werkt Dani er al lang? Ik vermoed dat ze elkaar tutoyeren. Zou Dani, evenals de achternaam van de directeur doet vermoeden, zijn wortels hebben in het midden-oosten? Zouden ze een vreemde eend in de bijt zijn in dat dorpje Hilaard bij Leeuwarden waar het bedrijf is gevestigd? Hoe zijn ze daar terecht gekomen?

Er wandelt een man ons Bureau des Valises Perdues binnen. Hij stelt zich voor als een man uit het noorden van het land. Hij vertelt dat hij familie heeft in Hilaard, waar iedereen elkaar kent. Hij zal bellen en ons meer laten weten. Wij wachten af.

#C1-K7.20. Haarspeld

Zoals de burgemeester mij de haarspeld overhandigde, leek het een cadeautje. Zoiets levert meer handeling dan woorden op. Een bedankje, een glimlach en dan de handeling om deze goudkleurige haarspeld in het eigen haar te schuiven.

Toch zie ik deze invalshoek geen realiteit worden. Allereerst is de haarspeld een goedkoop prul, waarvan ik denk dat de burgemeester deze nooit zou aanschaffen als cadeau. Het is een vrouwending, dat verkocht wordt om je even hip te wanen. Trendsetter, filmster of desnoods prinses. Rode loper erbij. Er valt iets voor te zeggen om deze illusie te verkiezen.

Ten tweede doemt de vraag op naar de fysieke schoonheid van de haarspeld. Of eigenlijk hoe vies vind ik de spullen? Die haarspeld is als een exemplaar, die ik op straat zou kunnen vinden. Je ziet hem liggen glimmen op de grond. Je raapt hem op en bekijkt hem even. Er is geen prullenbak in de buurt dus steek je de speld in je jaszak. Vanaf die lokatie zou de speld nooit in mijn eigen haar terecht komen. Een haarspeld die buiten werking is gesteld.

Spullen uit de koffers hebben een aura van viezigheid om zich heen. Zo lijkt het boxershort toch net wat viezer dan de enkele zwarte sok. (Dat geldt waarschijnljk weer niet voor witte sokken.). Boeken voelen vele malen schoner dan kleding. Haarborstels, vooral degene waaruit een aantal haren en huidschilfers dwarrelen vallen per definitief in de categorie vies. De ultieme bevestiging zijn de gebruikte wattenstokjes van David C. uit rugzak C1-R1. Wie wil deze hergebruiken?

Bij de wattenstokjes vergeleken wordt de goudkleurige haarspeld opeens een stuk frisser. Straks toch eens proberen hoe die staat. Misschien is het gebruiken van de spullen van de ander de manier om dichter bij de eigenaar te komen?

#C1-R1. Spullen

Opmerking van een bezoeker: Het zou de inhoud van mijn rugzak kunnen zijn. Inderdaad. Het zouden ook bijna mijn spullen kunnen zijn. En de albums op de externe harddisk staan ook in de cdkast van mijn vader. Daarmee wordt de inhoud van de koffer ook banaal. Niet meer dan een hoop spullen.