#C1-R1. Vragen

Dicht zijn de koffers veel raadselachtiger. Het openen van het tweede stuk bagage, #C1-R1, heeft ons geconfronteerd met een naam, een geboortedatum, en een e-mailadres. Daarmee zijn we ineens de fantasie voorbij. De spullen in deze tas: kleding, boeken, een toilettas, aantekeningen van hotels en reisbudgetten, het maakt alles ineens veel werkelijker dan verwacht. Lastiger ook. Waarom heb ik hier niet op heb geanticipeerd? Wat had ik verwacht? Dat het uitpakken van een koffer poëzie zou opleveren? Dat ik iets moois zou vinden, iets ontroerends? Iets van sentimentele waarde? In werkelijkheid is alle inhoud banaal. Deze rugzak is van een echt persoon: David C., groot van gestalte, ongeveer 30 jaar oud, die houdt van Folkmuziek, woonachtig is in Schotland en door Oost-Europa heeft gereisd. Dus gaat dit alles ineens om een bijna fysieke intimiteit, waarvan het vraag is of ik die wel wil. Of ik niet liever in sprookjes geloof dan in echte mensen. Of ik niet liever de troost zoek van de esthetiek dan het echte leven, met scheerapparaten, deodorant en ondergoed. Hoe kan ik deze fragmenten van echte levens van betekenis voorzien?