In het kader van het kunstproject Luchthaven Zeist (www.luchthavenzeist.nl) kochten Roeland Troost en Linda Pijnacker een container verloren bagage afkomstig van Luchthaven Schiphol. De koffers en tassen zijn minstens drie maanden blijven staan op Schiphol, gescreend op verboden goederen en vervolgens met inhoud en al aangeboden aan Veilinghuis De Eland in Amsterdam. We kochten de koffers zonder kennis van de inhoud.
Tussen 5 en 21 maart openen wij één voor één de koffers en tassen, catalogiseren de inhoud en schrijven over onze ontdekkingen. Een kledingstuk, een boek, een reisfolder, alles kan aanleiding zijn voor een verhaal, associatie, beschouwing of gedicht. Hier is het resultaat te lezen.
Tijdens de openingstijden van Luchthaven Zeist kunt u ons opzoeken in ons tijdelijke ‘Bureau de Valises perdues’ aan de Antonlaan 1 in Zeist. U bent van harte welkom. Zie voor locatie en tijden www.luchthavenzeist.nl. Reacties op dit blog zijn van harte welkom.
Roeland Troost en Linda Pijnacker, kunstenaars.
Hoi Linda en Roeland, ik ben heel benieuwd naar jullie bevindingen.
Groet, Marjet
We stappen zo op onze fietsen naar de luchthaven. Vrijwel zonder bagage.
Hopelijk vinden we die bij jullie.
Tot zo,
Lotte
Het is een leuke ervaring om de expositie te bezoeken. De allereerste indruk, met al die koffers, is al het gevoel ergens aan te komen ( of te vertrekken). De gele lijnen op de vloer zorgen ervoor dat je niet verloren rondloopt. Je wordt vanzelf rondgeleid om te eindigen bij de verloren koffers.
Daar wordt je nieuwsgierig naar de personen, die bij de koffers horen. Linda en Roeland proberen je daarbij te helpen, maar je gaat met meer vragen naar huis, dan dat je op de luchthaven Zeist bent aangekomen.
Maar wij hopen dat de website, aan het eind van deze week, meer duidelijkheid geeft.
Albert & Greet
Haastend op de fiets naar luchthaven Zeist. Niet eerder per fiets bij een luchthaven gearriveerd en gelukkig net op tijd voor de opening van een koffer.
Als eerste verschijnt een mooi vierkanten doosje met hierin Russische eieren van porselein. Is dit nu kunst of kitsch? De inhoud van de tas verraadt verder een paar inhalators, medicijnen, allerhande damestoiletspul, een enorme broek en een groot, vormeloos legergroen jasje zonder mouwen (model boswachter of kampeerder). Mijn fantasie gaat meteen op de loop.
Wat is het leuk om een kijkje te nemen in iemands tas! Tegelijkertijd bekruipt mij ook een gevoel van ongemak en schaamte, maar die gevoelens worden overstemd door de vragen die de spullen oproepen. Ik ben benieuwd wat de andere koffers zullen brengen en blijf ze volgen via de weblog.